Ακολουθουν 2 δελτία τύπου φια τον θάντατο του πρών βουλευτή Φωκίδας. Στάθη Αλεξανδρή

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΦΩΚΙΔΑΣ 

Η Νομαρχιακή Επιτροπή ΠΑ.ΣΟ.Κ. Φωκίδας 

θέλει να εκφράσει τα θερμά της συλλυπητήρια 

για τον θάνατο του Ευστάθιου Αλεξανδρή. Ενός 

εξαίρετου ανθρώπου, επιστήμονα και πολιτικού. 

Η Φωκίδα οφείλει πολλά στον Στάθη 

Αλεξανδρή, τον βουλευτή της, που άφησε ένα 

σημαντικό έργο στο Νομό. Ενδεικτικά αναφέρουμε την ίδρυση και την κατασκευή του κτιρίου της Σχολής Εμποροπλοιάρχων (τώρα 

Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων), την κατάκτηση του Α’ Ειδικού Αναπτυξιακού Προγράμματος για το Νομό, από το οποίο χρηματοδοτήθηκε μεγάλο μέρος του επαρχιακού οδικού δικτύου, σχολεία, την ανέγερση των συγκροτημάτων Εργατικών Κατοικιών Άμφισσας – Ιτέας κ.α. 

O Στάθης Αλεξανδρής γεννήθηκε στην Άμφισσα το 1921. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εξελίχθηκε σ’ έναν από τους σημαντικότερους ποινικολόγους στα δικαστήρια της χώρας. Στην κατοχή οργανώθηκε στην Εθνική Αντίσταση μέσα από τις τάξεις του Ε.Α.Μ. γεγονός που του στοίχισε πολλά χρόνια εξορία στη Μακρόνησο. Στάθηκε πρόθυμος και ανιδιοτελής υπερασπιστής των αντιπάλων της χούντας των συνταγματαρχών. Πολιτεύθηκε με το ΠΑΣΟΚ υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου και εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές του 1977, 1981 και 1985, ενώ διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης και Εμπορικής Ναυτιλίας στην πρώτη και στη δεύτερη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Βουλευτής Β’ Αθηνών το 1977 και το 1981, Βουλευτής της Φωκίδας την περίοδο 1985 – 1989 άφησε σημαντικά έργα στο Νομό. Ως υπουργός Δικαιοσύνης εισήγαγε τον θεσμό του πολιτικού γάμου, θεμελίωσε την υποδομή για την τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου και την ισότητα των δύο φύλλων. Έλαβε σοβαρά μέτρα για τη λειτουργία των φυλακών. Ήταν ο πρώτος Υπουργός Δικαιοσύνης που επισκέφθηκε τις φυλακές Κορυδαλλού και άνοιξε τις διαδικασίες για τον δημόσιο έλεγχο των φυλακών της Ελλάδας. 

Η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί τη Δευτέρα 22 Ιουλίου στην εκκλησία «Παναγίτσα» Παλαιού Φαλήρου στις 12:00. 

Αιωνία σου η μνήμη! 

Οι φίλοι σου στη Φωκίδα θα σε θυμούνται για πάντα! 

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 

ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΦΩΚΙΔΑΣ

————————————————————————————————-

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 

ΘΕΜΑ: «Η Αντιπεριφερειάρχης Φωκίδας για την απώλεια του Στάθη Αλεξανδρή» 

Είναι βαθειά η θλίψη μου για την απώλεια του πολιτικού, του αγωνιστή, του εξαίρετου νομικού αλλά κυρίως του φίλου και Ανθρώπου Στάθη Αλεξανδρή. 

Είναι θλιβερό να λιγοστεύουν οι άνθρωπου που με ένα αδιόρατο αλλά αιχμηρό τρόπο επηρέασαν τα βήματα της ζωής μας. 

Ο Στάθης Αλεξανδρής, ο αγωνιστής, την περίοδο της Εθνικής Αντίστασης και της Χούντας, ο μάχιμος νομικός, ο ανιδιοτελής άνθρωπος, ο δεινός ρήτορας, έτσι απλά και ήσυχα έφυγε από κοντά μας. 

Το ήθος, οι αξίες του, η συνέπεια με τις ιδέες του, ο ορθός πολιτικός του λόγος είναι παρακαταθήκη για όσους θα θελήσουν να σκύψουν πάνω από το έργο και τις αλήθειες που μας κληρονόμησε. 

Τηρούσε απαρέγκλιτα στη ζωή του έναν κώδικα δεοντολογίας και αξιοπρέπειας που απουσιάζει στις μέρες μας. 

Ριζοσπαστικός, τολμηρός στον πολιτικό λόγο, διακρινόταν για τη δωρικότητα του χαρακτήρα του. 

Πρωτοπόρος των ιδεών την εποχή της μεταπολίτευσης, οπαδός της πολιτικής κοινωνίας, μια πολυσχιδής προσωπικότητα που υπερασπίστηκε με πάθος το δημόσιο συμφέρον. 

Αν γυρίσουμε τον τροχό της μνήμης, ότι πρωτοπόρο και ανανεωτικό υπήρχε εκείνη την εποχή είχε αναφορά στο έργο του ως Υπουργός Δικαιοσύνης. 

Ο θεμελιωτής του σύγχρονου Οικογενειακού Δικαίου, για την ισότητα των φύλων που αναφέραμε με υπερηφάνεια σε όλα τα ελληνικά και Διεθνή Συνέδρια. 

– Ο Βουλευτής Φωκίδας που ίδρυσε και κατασκεύασε την Σχολή Εμποροπλοιάρχων στο Γαλαξίδι. Ένα έργο που ήταν εγγύηση συνέχειας της ναυτικής ιστορίας του Γαλαξιδίου που κατέληξε όμως σε σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων. 

– Ο Βουλευτής που πέτυχε και διαπραγματεύτηκε το Α’ Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα για τη Φωκίδα και άνοιξε το δρόμο για τα μεγάλα έργα στο Νομό μας, όπως το επαρχιακό δίκτυο, σχολεία κλπ. 

– Τα δυο συγκροτήματα των εργατικών κατοικιών Άμφισσας και Ιτέας ήταν από τα έργα που έχουν την προσωπική του σφραγίδα. 

Όσοι τον πικράναμε είμαστε σήμερα προβληματισμένοι. 

Όσοι είμαστε δίπλα του σε καλές και δύσκολες στιγμές αισθανόμαστε μια ψυχική ισορροπία. 

Στα παιδιά του Βασίλη και Μάρθα, στην αδελφή του Τζένη, στα εγγόνια του Στάθη και Νικηφόρο, τα θερμά μου συλλυπητήρια. 

Όλοι θα τον θυμόμαστε με αγάπη αλλά και θαυμασμό για την πορεία του σε αυτή τη ζωή. 

Η ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗΣ 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΓΑΖΗ

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ 

ΟΤΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ 

«ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΤΑ» 

Η ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΡΑΧΟΒΑΣ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ 

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΤΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΡΟ ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ΠΟΥ ΠΡΟΩΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ. 

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΤΑ, ΜΕ ΑΥΤΑΡΧΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΑΙΩΝΑ, ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΙ ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ ΤΑ, ΤΗΝ ΑΠΟΓΥΜΝΩΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΟΧΥΡΟΜΕΝΟ ΡΟΛΟ ΤΗΣ, ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΟΚΙΜΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. 

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΠΕΛΕΞΕ ΤΙΣ ΟΡΙΖΟΝΤΙΕΣ ΚΑΙ ΤΥΦΛΕΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΤΑ «ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ» ΜΕ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΕΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ. 

ΩΦΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΑΝΤΙΤΑΞΟΥΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ, ΠΟΥ ΑΥΤΟΙ ΟΝΟΜΑΖΟΥΝ ΣΩΤΗΡΙΑ!!! 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΓΡΑΝΙΤΣΙΩΤΗ 

ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ 

ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΑΑ

ΤΟ’ πε ειλικρινής τουρίστας για την Αθήνα και ισχύει για τη σύγχρονη Ελλάδα της ανοργανωσιάς. «Οργανωμένο χάος» είπε ο άνθρωπος κι εμείς ψάχνουμε για τον δημιουργό του. Μάταια, κι άδικος κόπος. Διαχέεται το…ταλέντο του καλλιτέχνη-δημιουργού, επιμερίζεται σε πρόσωπα, σινάφια και πολιτικούς, δεν βγάζεις άκρη και σκύβεις το κεφάλι. Πάλι καλά που δεν έτυχε (ο τουρίστας) σε απεργία και ο τουρισμός σε εμπάργκο απεργών. 

ΝΑ τα πάρουμε απ’ την αρχή, περί την απεργία και τη νοοτροπία, ως όπλου συνταγματικά κατοχυρωμένου σε καπιταλιστικές κοινωνίες. Αφού εκφράσουμε, προκαταβολικά, τη θλίψη μας για ορισμένους που έστρωσαν τη ζωή τους κι ίσως βρεθούν στο δρόμο. Μακάρι να μην υπάρξουν απολύσεις-αρκεί κάποια μυαλά ν’ αλλάξουν. 

«ΕΚΕΙ» έκτιζαν τον σοσιαλισμό και είδαμε τα χαΐρια τους. Και χρεωθήκαμε βαλκάνιους μετανάστες πριν πλακώσουν μακρινοί (λαθρο)μετανάστες. Ήταν (στις λεγόμενες) σοσιαλιστικές χώρες η απεργία άγνωστη λέξη και κατάντησε η δουλειά τους να είναι συνεχής…απεργία. Με το ενδιαφέρον του «εργαζόμενου» κρεμασμένο στο τσιγάρο του πωλητή περιμένοντας τον πελάτη. Η ατομική αδιαφορία γέννησε την κρατική κι όλοι μαζί στον…γκρεμό. Για να επαίρεται ο καπιταλισμός για τις «αρχές» του και να καμώνεται πως σέβεται τον απεργό. 

ΚΙ ερχόμαστε στην Ελλάδα-καπιταλιστικό κακέκτυπο και οπωρώνα κάθε λογής φρούτου, ελεύθερου να εκφραστεί. Μια ματιά στο δημόσιο και τους «λειτουργούς» του. Τυχαία, πάμε στους εργαζόμενους και «εργαζόμενους» τμήματος του ΠΟΕ-ΟΤΑ, ξαπλωτούς στη μονιμότητα και ανέμελους. Απ’ την επόμενη μέρα. Ποιαν ημέρα; Του διορισμού τους! Με το ενδιαφέρον έντονο μόνο για τον διορισμό (απ’ το παράθυρο). Κι ύστερα; Χάος! Με τα σκουπίδια ως τα μπούνια μιας Ελλάδας-ανοιχτής χωματερής και κλειστών κυκλωμάτων. 

ΗΤΑΝ, λοιπόν, η απεργία δικαίωμα για χρήση και κατάχρηση, ήταν και η Ελλάδα κρεμασμένη στον συνδικαλισμό. Ωστόσο, άλλοι καιροί, άλλα χρόνια. Σήμερα τρέχουμε, «κινδυνεύουμε» και «αγωνιζόμαστε». Πώς; Μήπως πέσαμε με τα μούτρα στη δουλειά-φάρμακο για προσωπική και συνολική προκοπή; 

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ για μόνιμη «απεργία» μέσω…απόλυσης και επιλέγουν την απεργία για όπλο. Με την ψευδαίσθηση του μπαμπούλα σε Κράτος σκληρό. Απέναντι σε αποφασισμένους για ανθρωποθυσίες. Κι είναι η απεργία ούριος άνεμος για το καράβι των απολύσεων. 

ΔΕΣ και άκου τους εν δυνάμει αυριανούς δημάρχους, βουλευτές και περιφερειάρχες. Πάρε για δείγμα τον κ. Νικήτα Κακλαμάνη που όλα τα στρογγυλεύει πριν τα κάνει εύπεπτο χυλό. Χωρίς τραμπούκους ξοπίσω του δίκην Καμίνη. Γιατί κι από ποιον να κινδυνέψει, και ο Δήμος της Αθήνας ίσως τον…περιμένει. 

ΔΕΣ τους πόσο προσεχτικά στήνονται απέναντι στον ψηφοφόρο, πόσο αριστοτεχνικά οικοδομούν το…χάος.

Νέο εσωκομματικό ζήτημα προκαλούν στη ΝΔ οι δηλώσεις του βουλευτή Γιώργου Βλάχου στον ΒΗΜΑ 99,5 το πρωί της Τετάρτης.

Ο Γ.Βλάχος μίλησε για απρέπειες στη διάρκεια της εκλογής της Πολιτικής Επιτροπής από το Συνέδριο της ΝΔ, ενώ άφησε σαφής αιχμές για νοθεία.

«Δεν ξέρω αν μαγειρεύονται τα αποτελέσματα, έχω ακούσει παράπονα από πολλούς» σημείωσε, αναφέροντας ως παράδειγμα ότι εξελέγησαν 14 περισσότερα μέλη ως ισοψηφίσαντες.

Επισήμανε, δε, ότι θα πρέπει να στηθεί κάλπη για την εκλογή γραμματέα, ακόμα και αν υπάρχει ένας μόνο υποψήφιος.

(Δημοσιεύθηκε στο Κυριακάτικο φύλλο 7/7/2013 της εφημερίδας Το Πρώτο Θέμα) 

Διαβάζοντας το ρεπορτάζ για την απόρριψη από το ΣτΕ των αιτήσεων ακυρώσεως των ιδιωτών ομολογιούχων για το θέμα του κουρέματος των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, μαντεύω ότι στο σκεπτικό των δικαστών του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου πρυτάνευσε και πάλι το λεγόμενο «ύψιστο εθνικό συμφέρον». Νομική έννοια με κατ’ εξοχήν ηθική διάσταση που επιστρατεύεται από τα Δικαστήρια, στα πλαίσια του ελέγχου της Συνταγματικότητας και της νομιμότητας των αποφάσεων της Διοίκησης και της νομοθετικής εξουσίας, για να αιτιολογήσει και να δικαιολογήσει τις ακραίες, άδικες και δεδομένα αντισυνταγματικές πολιτικές αποφάσεις. ‘Οπως το κούρεμα των ομολόγων και άλλες, που σε άλλες εποχές θα είχαν καταπέσει πανηγυρικά. Άλλοτε η έννοια αυτή χρησιμοποιούνταν, με εξαιρετική φειδώ, όταν συνέτρεχε ανάγκη περιορισμού της άκριτης διεκδίκησης ιδιωτικών δικαιωμάτων, που αποβαίνουν εν τέλει σε βάρος της κοινωνίας. Με γνώμονα πάντα την ισότητα και την αναλογική με δίκαια κριτήρια συμμετοχή στα βάρη και τις υποχρεώσεις. Ασφαλιστική δικλείδα. Δυστυχώς το εθνικό αυτό συμφέρον έχει μετεξελιχθεί σε πέπλο πας –παρτού, που με την εκτεταμένη χρήση του καλύπτει όλες τις Συνταγματικές αυθαιρεσίες της πολιτικής. 

Με την λογική όμως αυτή στην δράση της πολιτικής και στην απονομή της δικαιοσύνης , υποβαθμίζεται και χάνεται στην κοινωνία (αν δεν έχει χαθεί ανεπιστρεπτί) μια άλλη πολύτιμη έννοια. Η ασφάλεια δικαίου. Μεγαλύτερης αξίας συνισταμένη του «δημοσίου συμφέροντος». Γιατί σ΄ αυτή στηρίζεται η αστική δημοκρατία, η ισοπολιτεία, η οικονομική ελευθερία και εν τέλει η ανάπτυξη και η πρόοδος της κοινωνίας. 

Όταν ο πολίτης νοιώθει στο πετσί του ότι το κράτος, με μοναδικό κριτήριο την κάλυψη των δανειακών αναγκών του, δεν τιμά τους θεσμούς αλλά και την υπογραφή του, στην οποία έχει στηρίξει την δραστηριότητα, τις οικονομίες και εν τέλει τη ζωή του. Όταν βλέπει πως εν μια νυκτί ανατρέπονται, αδιάκριτα και ισοπεδωτικά, χωρίς κριτήρια ή αξιολόγηση , από τον ίδιο τον εγγυητή των θεσμών – το κράτος – τα δεδομένα στα οποία ακούμπησε με εμπιστοσύνη. Όταν αισθάνεται πως «δεν υπάρχουν δικαστές στο Βερολίνο», κατά την γνωστή στους νομικούς ρήση, να τον προστατεύσουν, χάνονται τα πάντα. Χάνεται κυρίως η εμπιστοσύνη στους θεσμούς, το υπόβαθρο της ευνομούμενης κοινωνίας. Χάνεται η ασφάλεια δικαίου. 

Ενός κακού μύρια έπονται. Ο πολίτης που χάνει την εμπιστοσύνη του στους θεσμούς και νοιώθει ανασφαλής, αντιδρά με αμυντικό ατομισμό και ανυπακοή, καχύποπτα και αρνητικά. Οχυρώνεται στο προσωπικό του συμφέρον. Αδιαφορεί για το σύνολο και την κοινωνία. Φαίνεται αυτό άλλωστε σήμερα κυρίως και από τις ακραίες πολιτικές επιλογές. 

Έτσι έγιναν καχύποπτοι και απολύτως αρνητικοί σε κάθε δημόσια προτροπή: 

§ οι ομολογιούχοι των π.χ. φορολογημένων και αποκτημένων με κόπο 200.000 ευρώ, που έγιναν 95.000 εν μια νυκτί και αυτές πληρωτέες σε σχεδόν 20 χρόνια, που βλέπουν τους δίπλα τους, με το ίδιο ποσό «μαύρης», ενδεχομένως προέλευσης, να εξακολουθούν να έχουν 200.000 ευρώ γιατί δεν επένδυσαν σε ομόλογα. 

§ αυτοί που δανείστηκαν και επένδυσαν τις οικονομίες τους σε Φωτοβολταϊκά και οι συμβάσεις που υπέγραψαν με δημόσιους φορείς καταλύθηκαν αυθαίρετα και αδιάκριτα. 

αυτοί που νοίκιασαν ακίνητα , που έχτισαν με κόπο και αγώνα, στο ευρύτερο κράτος και το συμφωνημένο μίσθωμα μειώθηκε αυθαίρετα και μονομερώς με νόμο, δύο φορές από 20%, χωρίς μάλιστα αυτό να ισχύει αντίστοιχα στους ιδιώτες ενοικιαστές. 

§ αυτοί που περιμένουν χρόνια από το κράτος την επιστροφή ΦΠΑ, την πληρωμή έργων, εργασίας, προμηθειών, φαρμάκων που πούλησαν και άλλοι πολλοί. 

Τι πίστη θα έχουν όλοι αυτοί αλλά και οι διπλανοί τους που ακούνε και γνωρίζουν σε αυτό το αποδεδειγμένα πλέον αναξιόχρεο και αναξιόπιστο Κράτος, που παρέπεισε τους ανύποπτους πολίτες του, με δόλωμα το αυξημένο επιτόκιο και την εγγύηση του Κράτους, να αγοράσουν ομόλογα τον Μάρτιο του 2010, δηλαδή 40 και λιγότερο ημέρες πριν από την δημόσια ομολογία της Εθνικής μας πτώχευσης στο Καστελόριζο. 

Πως θα πεισθεί να επενδύσουν , να καταθέσουν , να ρισκάρουν. 

Ίσως λοιπόν πρέπει όλοι και κυρίως οι δικαστές να ξαναδούμε και να επανεκτιμήσουμε ποιο είναι σήμερα το αληθές «Ύψιστο Δημόσιο Συμφέρον». Να σκεφτούμε πως το εθνικό ζητούμενο είναι ένα και μόνο. Να πάρει μπρος η οικονομία, να παραχθεί πλούτος, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και εισοδήματα για να καταβληθούν φόροι και εισφορές. Η ανάπτυξη λοιπόν είναι το εθνικό ζητούμενο, δηλαδή το ύψιστο δημόσιο συμφέρον. 

Για υπάρξει όμως ελπίδα να έλθει η πολυπόθητη ανάπτυξη, πρέπει να ανατραπεί το κλίμα καχυποψίας στην κοινωνία. Να εμπεδωθεί ασφάλεια δικαίου. Μόνον έτσι θα ξεθαρρέψουν, θα πιστέψουν και θα αποφασίσουν να κάνουν δουλειές οι απλοί πολίτες, οι πολλοί, που μόνον αυτοί μπορούν να αναστρέψουν την κατρακύλα. Καλές είναι οι επενδύσεις από τους διεθνείς ραντιέρηδες που καραδοκούν και επενδύουν με ρήτρα αλλοδαπού δικαίου στις αποκρατικοποιήσεις, αλλά δεν φτάνουν. Πρέπει να νοιώσουν ασφαλείς οι νοικοκυραίοι Έλληνες, όσοι έμειναν όρθιοι, να βάλουν τα λίγα χρήματα που τους απέμειναν σε δουλειές, μικρές και μεγαλύτερες. Για να ξεκινήσει η μηχανή. Και δεν θα το κάνουν όσο δεν εμπιστεύονται τους θεσμούς. Αν δεν το καταλαβαίνουν οι πολιτικοί, ας το διδάξουν οι δικαστές, που είναι ώρα να αναδείξουν την μέχρι τώρα μη ορατή ανεξαρτησία της Ελληνικής Δικαιοσύνης. . 

Ο Γιώργος Ανδρέου (www.andreou-giorgos.gr) είναι Δικηγόρος

ΣΤΙΣ  28/6/2013 ΕΚΔΙΚΑΣΤΗΚΕ Η ΜΗΝΥΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙ Ο ΑΔΩΝΗΣ «ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ» ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΤΕΜΗ ΣΩΡΡΑ …

Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΔΩΝΗΣ «ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ» ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΔΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ Ο κ. ΔΑΡΑΒΙΓΚΑΣ ΖΗΤΗΣΕ ΣΥΓΝΩΜΗ!!!!! 

Ο ΑΡΤΕΜΗΣ ΣΩΡΡΑΣ ΕΦΕΡΕ ΑΡΚΕΤΟΥΣ ΜΑΡΤΥΡΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΑΠΟ ΑΜΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΝΑΔΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΗΣ MONTREAL BANK.

Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΡΙΠΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΘΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΙΧΑΝ ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΛΕΓΞΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ 600 ΔΙΣ…

Το Αρχηγείο μετακίνησε στο Αστυνομικό Τμήμα τον διοικητή Ασφαλείας Λιβαδειάς Μιχάλη Τσάτση μετά την δολοφονία του Υπαρχιφύλακα Ανδριτσόπουλου στο Δίστομο.crimesonair

Διικαίως η Αδίκως..Θα περιμένουμε τις εξελίξεις…..

ΝΑ σταθούμε λίγο…υπεράνω χρημάτων. Με την Τρόικα να (μας) πιέζει για τα συμφέροντα των ξένων που είναι οικονομικά. Δεν βάλθηκαν να μας «συμμορφώσουν» για να σταθούμε…άξιοι Ευρωπαίοι δίπλα τους. Ωστόσο, η «συμμόρφωση» είναι δικιά μας υπόθεση και «ο τρώσας και ιάσεται». Φτάσαμε στο τελευταίο σκαλί, ενώ οφείλαμε να (αυτο)συγκρατηθούμε προλαβαίνοντας την κατρακύλα. 

ΚΑΙ τώρα τρέχουμε. Με το δίκαιο κι άλλοτε με το άδικο στο τσεπάκι, ωστόσο, με τις παλιές (κακές) συνήθειες σε ύφεση χειρότερη απ’ την οικονομική. Κάποιοι το πήραν απόφαση και κατέθεσαν τα όπλα. Οι πολλοί επιμένουν και ελάχιστοι αναγνωρίζουν λάθη και εγκληματικές πρακτικές. 

ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ και οι συνδικαλιστές. Απομεινάρια ενός άρρωστου θεσμού που καταρρακώθηκε με τα καμώματα «ηγητόρων» και την αναπαραγωγή τους. «Καθάριζαν» για τον εργαζόμενο κι ας είχε σκοτώσει τη μάνα του-αλλιώς δεν είχε λόγο ύπαρξης και λειτουργίας ο συνδικαλιστής. Μετείχε σε συμβούλια κρίσης με…προωθημένη εξουσία και πρόθεση αθώωσης του «αμαρτωλού», για να γεμίσει ο τόπος…επίορκους. Κι όταν βγάιναν’ στη φόρα τα άπλυτα των «στρατηγών» του συνδικαλισμού, το στράτευμα ανανέωνε την εξουσία τους προς δόξαν του θεσμού και επί ζημία του κοινωνικού συνόλου. 

«ΑΝ είχα να λύσω ένα πρόβλημα μέσα σε μια ώρα, μόνο τα 5 λεπτά θα διέθετα για τη λύση του. Τα υπόλοιπα θα ήταν για να το μελετήσω και να το αναθεωρήσω» είπε ο μεγάλος Αϊνστάιν, αλλά ο…μικρός έλληνας με τη μεγάλη φούρια του για τα εύκολα δεν το μελέτησε, αφέθηκε και περίμενε. 

ΠΕΡΝΑΜΕ ώρες αγωνίας κατά κλάδο, εργαζόμενο και πολίτη, αλλά να θυμηθούμε πως κανένας μας δεν είχε βγει στους δρόμους, όταν πολιτικοί διόριζαν με τη σέσουλα τσεπώνοντας ψήφους. Και χαίρονταν για τις…γνωριμίες του ο βολεμένος, με τον πολιτικό να’ χει βάλει στο ράφι το «άβολο» ΑΣΕΠ με τους κανόνες και τα φίλτρα του, που του έδενε τα χέρια. 

ΛΕΣ να ‘ταν μυστικό πως έπεσαν απ’ το παράθυρο στο δημόσιο ευνοούμενοι και πως ακόμα και στο ΑΣΕΠ τρύπωνε το κόμμα; Αφού, λοιπόν, κάναμε γελοιογραφία το δημόσιο πολίτες και πολιτικοί με τη νοοτροπία και τις «παραδόσεις» μας (με τον ιδιώτη ακόμα πιο…αμαρτωλό), απλοί θεατές του φαινομένου και αδιάφοροι για τη λύση του, τρέχουμε «ιδρούντι τω ίππω» (με ιδρωμένο το άλογο) για τη λύση του. Με τα σπασμωδικά και τις «εξεγέρσεις» κατά κλάδο και σινάφι. Με τραμπούκους εναντίον Καμίνη κ.ά. της …παλικαριάς. 

ΚΙ είμασταν όλοι μαζί ομάδα ουδέτερων παρατηρητών, όταν η «αρρώστια» ξαπλώνονταν στο κορμί της πατρίδας μας ναρκώνοντας το μυαλό της.