Ετικέτα: ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Βρέθηκε λύση για τα δημοτικά σφαγεία της Αράχοβας

Προς επίλυση οδηγείται το θέμα λειτουργίας των δημοτικών σφαγείων Αράχοβας, σύμφωνα με πληροφορίες του ΣΕΙΡΙΟΥ. Σε σύσκεψη, υπό τον υφυπουργό Περιβάλλοντος Α. Καλαφάτη, στην οποία συμμετείχε και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σταθάς, αποφασίστηκε μέσω ειδικής διάταξης να ξεπεραστούν τα εμπόδια αδειοδότησης των σφαγείων, που βάζει το αρμόδιο δασαρχείο.
Η διάταξη θα περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για τα αυθαίρετα, που εντός των επόμενων ημερών θα πάει προς ψήφιση στη Βουλή.
Τα δημοτικά σφαγεία της Αράχοβας λειτουργούσαν από το 1968, έκλεισαν το 2007 για να γίνουν εργασίες εκσυχρονισμού τους που στοίχισαν 1,5εκατ. ευρώ. Έκτοτε δεν ξαναλειτούργησαν, λόγω εμπλοκής του δασαρχείου, που βασιζόμενο σε δασικούς χάρτες του 1945, χαρακτήριζε δασική περιοχή την έκταση που βρίσκονται τα σφαγεία.
Το θέμα της έλλειψης δημοτικών σφαγείων στη Βοιωτία, μπαίνει μετ’ επιτάσεως, λόγω του επερχόμενου Πάσχα, από πολλούς τοπικούς φορείς, αλλά και τους ίδιους τους κτηνοτρόφους.
Σημειώνεται ότι κλειστά παραμένουν και τα σφαγεία της Θήβας, τα οποία επίσης διαθέτουν σύγχρονες εγκαταστάσεις, αλλά υπάρχουν και εκεί ζητήματα αδειοδότησης.
Όσο για τη Λιβαδειά, τα σφαγεία που διέθετε έχουν κριθεί ακατάλληλα και δεν λειτουργού εδώ και 4 χρόνια.

siriosfm

Ιτέα : Εκδήλωση για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς του Δήμου Δελφών

Εκδήλωση με θέμα «ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΕΛΦΩΝ», πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στο Κυριακοπούλειο Ιτέας. Παραβρέθηκαν αρκετά στελέχη της τοπικής αυτοδιοίκησης (Λαϊνη, Μπακολουκά, κ.α.).

Στην εν λόγω εκδήλωση-παρουσίαση, παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα μιας πεντάμηνης εργασίας στην οποία συμμετείχαν αρκετές κοπέλες, που εργάστηκαν μέσω ενός προγράμματος κοινωφελούς εργασίας.

Σημαντικό και αρκετά πολύτιμο είναι το έργο που παρήγαγαν και που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές καθώς, κατά την διάρκεια του, ταυτοποιήθηκαν και αρχειοθετήθηκαν χιλιάδες παλιά, ιστορικά καθώς και ληξιαρχικά έγγραφα, όλων των περιοχών του Δήμου Δελφών.

Με τον τρόπο αυτό αναδείχθηκε και καταγράφηκε ο πολιτισμός αρκετών περιοχών, αποτυπώθηκαν ανεκτίμητες διηγήσεις των παππούδων και των γιαγιάδων μας, ψηφιοποιήθηκαν αρκετά στοιχεία, δημοσιοποιήθηκε και εκτιμήθηκε το έργο κάποιων ιστορικών της περιοχής μας και γενικότερα παρουσιάστηκαν στοιχεία μεγάλης ιστορικής αξίας για την πολιτισμική ανάδειξη του Δήμιου Δελφών.

Η παρουσία προσφύγων στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Δελφών, έπειτα από την Μικρασιατική καταστροφή και η προσπάθεια ενσωμάτωσής τους στην εδώ τοπική κοινωνία, αποτέλεσαν το θέμα εκτενούς μελέτης για την ομάδα που ασχολήθηκε με το ζήτημα αυτό. Καταγράφηκαν αρκετά στοιχεία για την παρουσία των προσφύγων στο κάθε τόπο ξεχωριστά, ενώ έγινε ιδιαίτερη αναφορά στις δουλειές που ανέλαβαν, όπως και στις συνθήκες διαβίωσης τους που σε πολλές περιπτώσεις, ήταν  άθλιες.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα εργασίας των παιδιών αυτών, που  ανέφεραν και το όνομα μου κατά την παρουσίαση του έργου τους, μετά την αποστολή και δικών μου ιστορικών αρχείων για τον σκοπό αυτό.

Δίστομο: Μια αφήγηση – σοκ από τον Λουκά Δημάκα – "Βάφαμε τα ρούχα των κοριτσιών μαύρα για δεκαετίες"

Η σφαγή των ναζί στο Δίστομο σημάδεψε τον τόπο για πάντα. Γενιές ολόκληρες μεγάλωσαν με την σκοτεινιά των γεγονότων στη ψυχή τους. 
Ο έμπειρος στρατιωτικός συντάκτης Λουκάς Δημάκας ,για δεκαετίες συντάκτης των ΝΕΩΝ,είναι από το Δίστομο. Μεγάλωσε εκεί και σε μια συγκλονιστική αφήγησή του στη ΝΕΤ , είχε περιγράψει πως ήταν ένα παιδί να μεγαλώνει στον τόπο του μαρτυρίου.
Πως είναι για ένα μικρό παιδί να πηγαίνει δυο βήματα από το χωριό του ,στη Λιβαδειά και να εντυπωσιάζεται από το γεγονός ότι οι γυναίκες ήταν ντυμένες με ρούχα χρωματιστά! Γιατί στο χωριό για πάρα πολλά χρόνια ,οι γυναίκες φορούσαν μόνο μαύρα! Ακόμη και τα ρούχα που έρχονταν ως βοήθεια ,μετά τον πόλεμο , για μικρά κορίτσια, βάφονταν μαύρα!
Δείτε τη συγκλονιστική αφήγηση του Λουκά Δημάκα.

ΦΩΚΙΔΑ …ΑΠΟΔΟΜΟΥΜΕΝΗ

(Το άλλοτε …Πολυκατάστημα) 
Η Αποδόμηση …άρχισε!
Μετά από τόσα και τόσα, μετά από τόσες αποκαλύψεις, αντιπαραθέσεις, διαψεύσεις και πισωγυρίσματα, μετά από τόσον χαμένο χρόνο (χρόνια ολόκληρα..) με πειθήνια αφοσίωση σε αρχές και…αρχές, μετά τον ορυμαγδό της τελευταίας 4ετίας, του οποίου η απομάκρυνση δεν θεωρείται άμεση και τέλος μετά την κατάρρευση »αξιών» χάριν των οποίων προτιμήθηκε η ανυπαρξία ανάπτυξης στην Φωκίδα,επιτέλους, αρχίζουν να ανοίγουν πρώτα τα μυαλά και σιγά-σιγά τα στόματα!!.. Άρχισε να χάνεται η εμπιστοσύνη στους »καπεταναίους» οι οποίοι έταζαν τα πάντα, δέσμευαν τα πάντα, έλεγχαν τα πάντα και είχαν πείσει τους πάντες ότι η απουσία τους θα σήμαινε την πείνα, την δυστυχία και την εξαθλίωση σε ολόκληρη την Φωκίδα. Άρχισε να τρίζει το σαθρό οικοδόμημα των πολιτικάντηδων και των υποστηριζόμενων από κομματικά και εξωπολιτικά κέντρα εξουσίας και η πτώση του είναι δεδομένη. Το μόνο το οποίο απομένει είναι να διαλυθεί μιά και καλή το σύννεφο του φόβου και της αμορφωσιάς πάνω απ’ τα χωριά και τις πόλεις του όμορφου και μοναδικού Νομού μας, για να ακολουθήσει η πτώση, η μεγάλη πτώση. Κι αυτή η ώρα έρχεται, είναι στην γωνία και στρίβει για να έρθει σε εμάς, έχουμε αρχίσει να την αισθανόμαστε.
Ότι έχει υποστεί ολόκληρος ο Νομός τα τελευταία χρόνια δεν είναι δυνατόν να θεωρείται σύμπτωση, ατυχία, κακοδιαχείριση ή ακόμα και ανικανότητα των αρχών του, διορισμένων και αιρετών.
Δεν είναι δυνατόν να θεωρείται σύμπτωση η αγνόηση της ορεινής Φωκίδας επί σειρά ετών, από σειρά αιρετών, για σειρά προβλημάτων ακόμα και επιβίωσης των κατοίκων της. Είναι εσκεμμένη πράξη.
Δεν είναι ατυχία να αγνοείται κατ’ εξακολούθηση η παραλιακή ζώνη του Νομού από όσους είχαν την δυνατότητα να την αναπτύξουν Τουριστικά με μοναδική επίκληση την απουσία κρατικού σχεδιασμού για το θέμα. Είναι εσκεμμένη πράξη.
Δεν είναι κακοδιαχείριση η μή εκμετάλλευση του τρίτου πλέον προβεβλημένου πανελληνίως αρχαιολογικού-τουριστικού προορισμού, αυτού των Δελφών, με πρόσχημα την επιβολή του Δελφικού Τοπίου, ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο : αυτό να είναι ο μοχλός για την τουριστική ανάπτυξη όλης της περιοχής. Είναι εσκεμμένη πράξη.
Δεν είναι ανικανότητα των αρχών, η κατά την τελευταία 50ετία μή ύπαρξης ούτε ενός αναπτυξιακού προγράμματος για τον Νομό, παρά μόνον προστασία της Μεταλλείας. Είναι εσκεμμένη πράξη.
Άρχισαν όμως να λέγονται και να γράφονται πράγματα, ανήκουστα για πρίν από 1-2 χρόνια. Διαφωνίες, μουρμούρες για επιλογές και »περιβάλλον», προβληματισμοί για σκοπιμότητα αντιμετώπισης διαφόρων θεμάτων, ψίθυροι για ταχτοποιήσεις ημετέρων, »δωράκια» αναθέσεων, κάτι για παρατυπίες και νομικές εκκρεμμότητες και τέλος για αντίληψη (επιτέλους!) ότι τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως μας τα έλεγαν κάποιοι, αλλά κάπως διαφορετικά.
Μετά τους καταγγέλοντες Δημοτικούς Συμβούλους , ήρθε και η σειρά των Τοπικών Συμβούλων. Αρχίζει και φαίνεται πλέον, ποιός είναι με ποιόν και γιατί. Και στο σημείο όπου φτάσαμε, απαγορεύεται η μή συμμετοχή. Απαγορεύεται η κομματικοποίηση και ο κοπαδισμός.
Υπάρχει βεβαίως και ο κίνδυνος της »χρησιμοποίησης» μιάς τέτοιας κρίσης από επιτήδειους. Όταν όμως υπάρχει η γνώση, αυτομάτως σταματά η ευδοκίμηση »επιτήδειων».
Έχουμε όμως αρκετόν δρόμο εμπρός μας. Υπομονή…
Το γεγονός όμως είναι ένα : Το Πολυκατάστημα »γωνία», έγινε περιφερόμενη κλούβα πρός άγραν πελατείας αδαών και ευκολοπίστων, θεωρώντας ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι οι οποίοι »ταχτοποιούνται» με υποσχέσεις, καθρεπτάκια και σκεπάρνια.

"Δεν ξεχνάμε, θα πληρώσετε"- Ο δήμαρχος Διστόμου γράφει για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Γράφει ο 
ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΣΑΝΤΑΡΑΣ
ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΙΣΤΟΜΟΥ ΑΡΑΧΩΒΑΣ ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ
Το θέμα της διεκδίκησης των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα είναι μια θλιβερή ιστορία. Συχνά-πυκνά έρχεται τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο δημιουργείται κάποιος θόρυβος που γρήγορα καταλαγιάζει, χωρίς να γίνεται επί της ουσίας κάτι ουσιαστικό απ’ την πλευρά της Ελληνικής Πολιτείας. 
Θα σταθώ σε τρεις χρονολογίες ορόσημο, οι οποίες ήταν ισχυρό όπλο στην φαρέτρα της Ελληνικής πλευράς για την θετική έκβαση του αγώνα καταβολής των αποζημιώσεων. Το 1946 στο Παρίσι, η Διασυμμαχική Επιτροπή 19 χωρών της Ευρώπης καταλόγισε να πληρώσει η Γερμανία για τις καταστροφές στην οικονομία της Ελλάδας, 7.100 δις. δολ. αγοραστικής αξίας 1938, (η Ελλάδα είχε τότε ζητήσει 14.500 δις. δολ.). Σημερινή αξία, άνευ τόκων, 108 δις. Το 1953 στο Λονδίνο στην συμμαχική συνδιάσκεψη ειρήνης, η Γερμανία δεσμεύτηκε ότι θα αποζημιώσει την Ελλάδα, όταν υπογραφεί η τελική συνθήκη ειρήνης. Η συνθήκη αυτή υπεγράφη στην Μόσχα το 1990 αφού γκρεμίστηκε το «τείχος του αίσχους» και συνενώθηκαν η ανατολική και η δυτική Γερμανία. Τότε η Γερμανία ζήτησε ένα να της δοθεί περιθώριο 5 χρόνων για να αρχίσει να καταβάλει τις αποζημιώσεις. Βεβαίως το Ελληνικό Δημόσιο ουδέποτε επίσημα ασχολήθηκε με το θέμα αυτό, αν εξαιρέσουμε το 1995 τη ρηματική δήλωση περί διεκδίκησης του τότε υπουργού εξωτερικών και νυν Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Παπούλια. 
Ο δικαστικός αγώνας διεκδίκησης αποζημιώσεων για την Σφαγή του Διστόμου, ξεκίνησε το 1997 με πρωτοβουλία του Γιάννη Σταμούλη Δικηγόρου και τότε Νομάρχη Βοιωτίας, μαζί με τους συνδημότες μου Διστομίτες. Το Πρωτοδικείο Λιβαδειάς είχε επιδικάσει ως αποζημίωση από την Γερμανία το ποσό των 28 δις. ευρώ. Μετά είχαμε την ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου (11/2000) η οποία επικύρωσε την απόφαση του Πρωτοδικείου Λιβαδειάς και όριζε ότι για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των Διστομιτών μπορούσαν να προχωρήσουν σε εκποίηση των περιουσιακών στοιχείων της Γερμανίας στην Ελλάδα. Τότε η Γερμανία προσέφυγε εκ νέου στα ελληνικά δικαστήρια και κατάφερε να κερδίσει στον Άρειο Πάγο την απόφαση με την οποία ήταν αναγκαία και η συγκατάθεση του υπουργού Δικαιοσύνης για να προωθηθούν οι γερμανικές αποζημιώσεις στους δικαιούχους. Μια υπογραφή, όπως όλοι μας γνωρίζουμε, που δεν έβαλε κανένας υπουργός Δικαιοσύνης. Για την ιστορία αναφέρω ότι την σχετική εισήγηση -που έβαζε ταφόπλακα στο θέμα των αποζημιώσεων- ήταν του αντιεισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δ. Κατσιρέα.
Οι Διστομίτες όμως δεν παραιτήθηκαν του αγώνα κάνοντας προσφυγή στη δικαιοσύνη άλλων κρατών μελών της Ε.Ε. όπου δεν χρειάζεται η έγκριση του υπουργού Δικαιοσύνης για να γίνουν οι κατασχέσεις. Έτσι προσέφυγαν στο Εφετείο της Φλωρεντίας που έκρινε ότι πρέπει να εκτελεστεί η απόφαση του Αρείου Πάγου (11/2000). Φτάσαμε στην Χάγη με την αντιδικία Γερμανίας κατά Ιταλίας. Θυμίζω ότι η απόφαση Νο 6 του 2002 του ανώτατου δικαστηρίου στην Ελλάδα παρέπεμψε το θέμα να εκδικάζεται στην Χάγη και έδωσε το δικαίωμα ετεροδικίας-ασυλίας στην Γερμανία. 
Είχαμε ως Δήμος αποστείλει επιστολή προς τον Πρόεδρο της Βουλής και τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου ζητώντας να συζητήσουν το θέμα στην βουλή. Πρόσφατα βουλευτές μεταξύ των οποίων και ο Διστομίτης Βουλευτής έφεραν το θέμα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Ρουπακιώτης δεσμεύτηκε ότι θα ενημερώσει τον πρωθυπουργό και θα φέρει το θέμα στο Υπουργικό Συμβούλιο. Τώρα γνωρίζουμε ότι με εντολή του κ.Πρωθυπουργού συγκεντρώθηκαν στο λογιστήριο του κράτους τα στοιχεία που αφορούν συνολικά το θέμα των αποζημιώσεων κατοχικό δάνειο, καταστροφές, σφαγές κ.λ.π. Βεβαίως και χαιρετίζουμε την εξέλιξη αυτή καθώς και τις δημόσιες δηλώσεις των Υπουργών της κυβέρνησης, αλλά κρατάμε και κάποιες επιφυλάξεις μετά απ’ την διαδρομή που είχε η υπόθεση των αποζημιώσεων της Σφαγής του Διστόμου. Θυμίζω δε, ότι το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των οφειλών έχει καταγράψει επακριβώς τι οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα κι έχει ενημερώσει την Επιτροπή Εξωτερικών υποθέσεων της Βουλής καταθέτοντας αναλυτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η οφειλή ανέρχεται στο ποσό των 160 δις ευρώ. 
Μέχρι πρόσφατα και πριν τις τελευταίες επερωτήσεις στη βουλή, κόμματα και βουλευτές, να παρουσίαζαν, όψιμο, ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο ζήτημα και να ζητούσαν παρεμβάσεις, συζητήσεις στη Βουλή, τοποθετήσεις, διεκδικήσεις, όταν, η πλειοψηφία τους, μάλλον αδιαφορούσε, όλο, το προηγούμενο διάστημα.
Σήμερα απαιτείται ουσία η κυβέρνηση, τα ελληνικά πολιτικά κόμματα, οι πολιτικοί αρχηγοί και οι βουλευτές οφείλουν να ξεκαθαρίσουν, επιτέλους, τη θέση τους και να προσδιορίσουν σαφώς και χωρίς φοβικά σύνδρομα τη στάση τους, μετά και την ολοκλήρωση της έρευνας της ορισθείσας Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους και τη σύνταξη του πορίσματός της.
Να αναλάβουν συγκεκριμένες, απτές, πρωτοβουλίες, με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα για να διεκδικήσουν αυτά που η χώρα και οι πολίτες της δικαιούνται.
Οι πολίτες και ειδικά όσοι προέρχονται από περιοχές που έζησαν στο πετσί τους τη ναζιστική θηριωδία, όπως είναι οι μαρτυρικές πόλεις και χωριά μας, δεν ξεχνούν, δεν λησμονούν, αλλά ζητούν δικαίωση.
Εμείς Διστομίτες και Δημοτική Αρχή δεν θα σταματήσουμε τον αγώνα, όσο κι αν η απόφαση (02/2012) της Χάγης είχε πολιτική χροιά. Είμαστε εδώ για να τροφοδοτούμε, να στηρίζουμε με ζωντανές αναμνήσεις ,στοιχεία, δύναμη κάθε προσπάθεια για διεκδίκηση των εύλογων, δίκαιων και πλήρων, ηθικών και υλικών, αποζημιώσεων για τις καταστροφές που υπέστησαν, και οι άλλες μαρτυρικές πόλεις και χωριά μας ,90 τον αριθμό, σε ανθρώπους, υποδομές και περιουσίες, κατά τη διάρκεια της κατοχής, από τις Γερμανικές δυνάμεις κατοχής, μέχρι την τελική δικαίωση. Το απαιτεί το καθήκον προς την Πατρίδα και ιδιαίτερα προς αυτούς που εκτελέστηκαν – σφαγιάστηκαν.

Βοιωτία : Θρήνος: Βρήκαν νεκρό στο κρεβάτι το 22χρονο παιδί τους

Σοκαρισμένοι οι γονείς δεν μπορούσαν να πιστέψουν τι είδαν χθες το πρωί όταν πήγαν στο δωμάτιο της κόρης τους στο Δήλεσι. 

Είχε περάσει η ώρα και έπρεπε να την ξυπνήσουν. Μπαίνοντας στο δωμάτιο οι γονείς της πάγωσαν.
Προσπαθούσαν να την ξυπνήσουν αλλά μάταια. Η άτυχη 22χρονη δεν είχε σφυγμούς. Με ασθενοφόρο την μετέφεραν στο κέντρο υγείας Σχηματαρίου.
Οι γιατροί δεν μπόρεσαν να κάνουν τίποτα μιας και το άτυχο κορίτσι είχε πεθάνει κατά την διάρκεια του ύπνου όπως αναφέριε το viotianews
Από την αστυνομία αποκλείστηκε η εγκληματική ενέργεια ενώ παραγγέλθηκε νεκροψία και νεκροτομή.

Βουνιχώρα : Για τον Νίκο που "έφυγε" τόσο νωρίς…

Δυστυχώς η ζωή έχει και τις δύσκολες στιγμές της καθώς και τις μεγάλες λύπες της.
Τι να πει κανείς όμως σε μια οικογένεια όταν χάνει ένα δικό της άνθρωπο τόσο νέο όσο και ο Νίκος.
Τι να πει κανείς και στο παιδί του και πως να καταλάβει ότι έχασε τόσο νωρίς τον πατέρα του…

Ο  Νίκος πάλεψε αλλά ηττήθηκε. Άνοιξε τα φτερά του και ταξίδεψε μέχρι τον ουρανό.
Καλό ταξίδι Νίκο.

Ιτέα : Η (παρολίγον..) Πεζοδρόμηση

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΤΕΑΣ
Με αφορμή την Συνεδρίαση του Τοπικού Συμβουλίου Ιτέας την Δευτέρα 8-4-2013 με θέμα συζήτησης την λήψη απόφασης-εισήγησης για την »πρόταση» ενός Τοπικού Συμβούλου, περί πεζοδρομήσεως της Παραλιακής Λεωφόρου, και σε συνέχεια συζητήσεων και σχολίων για το θέμα, χρήσιμο είναι να διευκρινήσουμε ότι :
Το epikourositeas.blogspot.gr, δεν είναι από μόνο του αντίθετο σε μιά οποιαδήποτε πρόταση για την αλλαγή χρήσεων δρόμων, πεζοδρομίων και γενικά κοινόχρηστων χώρων της Ιτέας. Και συμπεραίνουμε από διάφορες συζητήσεις, ότι κανείς δεν είναι κάθετα αντίθετος σε κάτι νέο προς το καλύτερο της πόλης. Εάν υπάρχει αποδεδειγμένη χρηστικότητα, αιτιολογημένη πρόταση και ανάγκη για την αντιμετώπιση χρονίζοντος προβλήματος στην κυκλοφοριακή και εμπορική καθημερινότητα της πόλης, τότε όλοι μας είμαστε υποχρεωμένοι να ακούσουμε, να συζητήσουμε και να διαλέξουμε το καλύτερο. Αυτό καθώς γίνεται αντιληπτό, είναι πολύ σοβαρό θέμα και με ανάλογη σοβαρότητα θα πρέπει να αντιμετωπισθεί.
Συνεπώς, κατ’ αρχάς θα πρέπει να εντοπισθεί το πρόβλημα, άν υπάρχει, να παρατηρηθεί να καταγραφεί και να αναδειχθούν όλες οι παράμετροι και οι επιπτώσεις του στην πόλη. Αυτή η διαδικασία δεν θα επικεντρωθεί σε μερικούς καταστηματάρχες, ή σε μερικούς περιπατητές ή σε μερικούς αυτοκινητιστές. Θα πρέπει να ανατεθεί σε συγκεκριμένο φορέα, ο οποίος θα συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία, θα τα αξιοποιήσει με επιστημονικό τρόπο, θα λάβει υπ’ όψιν του το σύνολο των εξυπηρετουμένων και εξυπηρετούντων από το συγκεκριμένο κομμάτι της πόλης, θα υπολογίσει την εποχικότητα και τις οικονομικές συνθήκες της αγοράς, θα τον απασχολήσει η ασφάλεια των εμπλεκομένων, η συγκοινωνία και οι εναλλακτικοί χώροι στάθμευσης και τότε θα κάνει μιά τεκμηριωμένη πρόταση πρός το Δημοτικό Διαμέρισμα της Ιτέας σύμφωνα με τις μετρήσεις του και με τις εξειδικευμένες απόψεις του. Αυτήν την πρόταση θα πρέπει να την πάρει το Τοπικό Συμβούλιο και να ξεκινήσει την Δημόσια διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους και ενδιαφερόμενους. Το αποτέλεσμα το οποίο θα προκύψει μετά από παρεμβάσεις και διορθώσεις, θα πρέπει σαν εισήγηση να σταλεί στο Δημοτικό Συμβούλιο για έγκριση. Έτσι θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ένα τέτοιο πρόβλημα, εάν υπάρχει.
Το να έρχεται όμως ένας Τοπικός Σύμβουλος και με επιμονή μηνών (όπως πληροφορηθήκαμε) να πιέζει για την διεξαγωγή συζήτησης για το θέμα, ενώ ο ίδιος : παρ’ ότι στα περισσότερα Τοπικά Συμβούλια, απλώς »καλύπτεται» από τους προλαλήσαντες, το μόνο το οποίο είχε να κομίσει σαν επιχείρημα για να στηρίξει την πρότασή του ήταν τα ατυχήματα από τα μηχανάκια, έ, τότε έχει αφαιρεθεί κάθε ίχνος σοβαρότητας από το θέμα, την οποία σοβαρότητα απεγνωσμένα προσπάθησε να προσδώσει στην συνεδρίαση η κα Πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου με τις κλήσεις σε αυτήν, της Αστυνομίας του Λιμεναρχείου και του Λιμενικού Ταμείου. Βεβαίως πρόσθεσε ο κος Σύμβουλος, ότι έχει ακούσει ότι ένα τέτοιο εποχιακό μέτρο έχει εφαρμοσθεί και σε άλλες πόλεις και έχει αποδώσει!!… Το ότι όμως δεν γνώριζε πόσα τροχαία ατυχήματα, από το σύνολο των γενομένων στην Ιτέα, αναλογούν σε αυτόν τον δρόμο, μάλλον θα πρέπει να θεωρηθεί ως η αποχρώσσα διάσταση σε μία παντελώς μειδιώσσα κατάσταση….. Τί άλλο να προσθέσουμε εμείς ;..
Τέλος, απαντώντας και σε έναν σχολιαστή μας, να επισημάνουμε ότι :
Πάνω από το 80% της ετήσιας εμπορικής δραστηριότητας της Ιτέας, πραγματοποιείται στην Παραλιακή Λεωφόρο και την πρώτη παράλληλό της (Καποδιστρίου). Τους καλοκαιρινούς μήνες δε και ειδικά τα βράδια, η καρδιά της πόλης κτυπά μόνον στην παραλία, όπου είναι δυνατόν να βρεθούν περιπατητές και καθήμενοι, χωρίς να »στριμωχθούν», πάνω από 8.000 άνθρωποι, μιάς και από την Μαρίνα έως την »Απόλαυση» η απόσταση είναι περί το 1,5 χιλιόμετρο και το πλάτος των πεζοδρομίων ποικίλει από 3 έως 50 μέτρα, ενώ υπάρχουν και περί τα 3.500 τραπεζοκαθίσματα. Όπως είπε και ένας Ιτιώτης, »δεν χρειάζεται να περπατάμε και στην άσφαλτο».
Εξ άλλου, αυτό το πανέμορφο κομμάτι έχουμε να χαρούμε και να επιδείξουμε. Θα διώξουμε τον επισκέπτη να πάει αλλού γιατί χρειαζόμαστε την άσφαλτο;