Γράφτηκε από τον Θάρρος των Βοιωτών
Ιστορίες που επαναλαμβάνονται, και ιδιαίτερα όσο πλησιάζουν οι αυτοδιοικητικές εκλογές, ζούμε κατά τη διάρκεια των πολύωρων συνεδριάσεων του δήμου Λεβαδέων. Η πολιτική ρευστότητα, με τις πρωτόγνωρες συμμαχίες, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια και σε τοπικό επίπεδο, σε πολιτικο-κομματικές «μεταπηδήσεις» με απώτερο στόχο το σχηματισμό συνδυασμών, αλλά και τη διασφάλιση επανεκλογής ορισμένων συμβούλων.
Έτσι, βλέπουμε τη «μάσκα του Ζορρό», να περνάει από χέρι σε χέρι, οδεύοντας σε υποτιθέμενους επικεφαλής νέων συμμαχιών – σχηματισμών, προκειμένου να πάρουν τα… εύσημα, ή έστω μία θέση στη λίστα υποψηφίων.
Ατομα, λοιπόν, που έως χθες φορούσαν την «μαύρη μπέρτα», σήμερα έρχονται ως ανανήψαντες, και εξαπολύουν βαριές κατηγορίες, χωρίς σαφώς να οικτίρουν εαυτούς για προηγούμενες επιλογές τους, αλλά να οραματίζονται στο ρόλο του Πιλάτου τη δική τους νέα βάπτιση στη κολυμβήθρα του Σιλοάμ.
Γιατί, ο χρόνος μπορεί να γιατρεύει τις όποιες πληγές, αλλά αφήνει και σημάδια. Αυτά, που ο κόσμος μπορεί και τα αναγνωρίζει από μακριά, ακόμα και κάτω από… άσπρα ή μαύρα ρούχα.
Έτσι, στην πρόσφατη πολύωρη αντιπαράθεση, που υπήρξε για το Παζάρι της Λιβαδειάς, κάνω μόνο επισημάνσεις.
Γιατί, δεν υπήρξε ούτε μια παράσταση – αντίδραση, όπως κάθε χρόνο, από τον Εμπορικό Σύλλογο, όταν ο κλάδος και όχι μόνο πλήττεται βαρύτατα, με τα λουκέτα να είναι τα μόνα που έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση στην αγορά;
Όμως. την ίδια στιγμή, τίθεται και θέμα προέλευσης πόρων, για εργασίες που ισχυρίστηκε η πλειοψηφία ότι δεν κόστισαν, με την δημοτική αρχή να υπερθεματίζει, ότι προέρχονται από προσφορές, χωρίς να ανακοινώνει ωστόσο και ονόματα ευεργετών.
Και μπορεί να μη έχουν σχέση οι εργασίες για το Παζάρι, με αυτές που έγιναν πριν οκτώ χρόνια, προκειμένου να μετατραπεί το κτίριο της πλατείας Λάμπρου Κατσώνη σε ΑΕΙ, η αλήθεια όμως είναι, πως ακόμα περιμένουμε να μάθουμε την αλήθεια για την πηγή «χρηματοδότησης», όσων πρόσφεραν αλλά και των ποσών της προσφοράς τους στο δήμο και για εκείνο το έργο!
Κρατώ λοιπόν, αυτό που είπε ο σύμβουλος της μειοψηφίας, κ. Ψυχογιός, «Το παζάρι είναι μια πονεμένη ιστορία», όπως και το ότι «επανερχόμαστε στα ίδια και τα ίδια», όπως και την σχετική δήλωση – απάντηση του δημάρχου στους επικριτές του: «Καταφέραμε και κάναμε τη συντήρηση του χώρου εκ των ενόντων και με κάποιες ποσότητες υλικών που πήραμε από χορηγίες χωρίς να χρεώσουμε τον δήμο. Αν αυτό είναι καταδικαστέο, ας το κρίνουν οι πολίτες».
Όσοι λοιπόν, είναι υπέρμαχοι της διαφάνειας διαχρονικά,
ας βγάλουν πρώτοι τη μάσκα του… « Ζορρό».
γράφει Κ. Εσπινόζα
